Emiel, 11 mei 2010
Nederland , Den Haag 11°

Nog ééntje dan...

En dan ben je opeens weer thuis... Sinds ik zaterdagmorgen geland ben op Schiphol heb ik mijn tijd vooral doorgebracht met weerien van vrienden, eten van 'hollands'eten (shoarma!!), luisteren naar nieuwe muziek, beantwoorden van post, regelen van werk, wassen van was, repareren van mijn fiets... bijna te veel om nog een eindverhaaltje voor waarbenjij.nu te schrijven! Maar ter voltooiing en voor ik me weer helemaal onderdompel in het drukke, koude nederlandse bestaan, nu toch nog mijn verslag van de laatste 4 weken.

De laatste week in Kiangu stond met name in het teken van het afronden van het laatste veldwerk, afscheid nemen en, helaas, ook weer vn ziekte. Jurre was namelijk ziek geworden van verkeerde medicijnen van het ziekenhuis in Ikutha en is al een paar dagen eerder samen met Jules vertrokken naar Kitui (na eerst langs het ziekenhuis van Nairobi te zijn geweest). Het grote afscheidsfeest hebben we dan ook maar afgelast en de laatste avond hebben we in besloten kring (met buren, fietsenmaker Johnny, Kyalo en Evalyn)rond een kampvuurtje doorgebracht. Uiteraard heeft iedereen in de kring, zoals gebruikelijk in Kenia, nog wel een speech gegeven over de afgelopen weken.

De laatste dag hebben we een betonnen herinneringsbord geplaatst op de site met daarop alle namen van ons team en de looptijd van het project. Verder hebben we foto's van de bouwplaats gemaakt en, alsof het zo had moeten zijn, hebben we voor de eerste en enige keer de Kilimanjaro gezien vanaf het fietspad naar de site.

De volgende dag waren dan toch echt de laatste loodjes aangebroken met als eerste bestemming Kitui. In een drukke week in het (ongelovelijk grote en luxe!) huisje waar we de eerste week ook geleeft hebben hebben we de laatste hand gelegd aan het papierwerk. Dankzij stroomstoringen en de vele afspraken met Sasol hebben we nog tot de laatste zaterdag door moeten werken maarrrr.. Het masterplan en het draft report voor Sasol hebben we uiteindelijk net voor de deadline ingeleverd. Als afscheid van de andere ex-change studenten was nog een 'foute' party georganiseerd en de allerlaatste avond in Kitui hebben we doorgebracht in Bavaria met Alex en Evalyn.

Maar toen was het toch echt tijd voor..... VAKANTIE!!

De eerste vier dagen zijn we op Safari geweest in de parken Amboselli en Tsavo West. Amboselli was alles wat je van een safari mag verwachten: een uitgestrekt Savanne-landschap met volop olifanten, zebra's, gazelles, nijlpaarden, een cheeta en nog veel meer beestjes. Slapen deden we twee nachten op een campsite in de bush net buiten het park. 's Avonds hebben we rond een kampvuur gezeten en 's ochtends ontbeten met uitzicht op de Kilimanjaro.

Tsavo West was qua park wat minder. Door de dichte begroeiing waren er minder dieren te zien en door de regen hebben we vooral met een dicht dak in het busje rondgereden. De accomodatie daarintegen was prachtig! Doordat er (ivm laagseizoen) geen bewaking aanwezig was op de public campsite waren we genoodzaakt de nacht door te brengen in een guest house. In dit huis hadden we vanaf een groot balkon uitzicht over het hele park en een drinkvijver in de tuin. Bij deze vijver stonden zebra's gazelle's en impala's en met name bij zonsondergang was het uitzicht geweldig mooi. Helaas konden we maar één nachtje blijven...

Want de volgende dag moesten we alweer door naar Mombassa, of eigenlijk Diani Beach. Hier hadden we alweer 'pech' met onze verblijfplaats, de waterpomp van onze oorspronkelijke villa was namelijk kapot. De nieuwe villa was niet alleen groter maar had bovendien een fitnessruimte, mooier zwembad en onbelemmerd uitzicht op en toegang tot de zee. Onze kok, schoonmaakster en tuinmannen waren uiteraard meeverhuist.

Goed, ik ga nu niet zeggen dat ik niet van die luxe heb genoten maar achteraf waren die 13 dagen vakantie toch iets te veel voor mij. Het was met name vreemd om nu als toerist behandeld te worden (welcome, my friend, I have special price for you, Hakuna Matata enz.) en viel het me nogmaals op hoe gigantisch het verschil in Kenia is tussen arm en rijk. Met name de laatste dagen heb ik me bovendien behoorlijk verveeld en ik was dan ook blij toen we vrijdagochtend terugvlogen naar Nairobi.

Een middagje terug in Nairobi dus voor den laatste keer. Die middag hebben we afscheid genomen van Alex (door een verplichte afspraak met Sasol heeft hij ons helaas niet in Mombassa kunnen opzoeken) en zijn vriendin Scola. Zij verbleven weer op school en omdat die school 8 minuten lopen van het tropical bushhouse (waar wij verbleven) was, hebben we daar ook nog even een kijkje genomen. Daarna nog wat gerust en om 8 uur werden we opgehaald en weggebracht naar het vliegveld. Na een nachtje vliegen waren we om 9 uur 's ochtends geland en Nairobi en ben ik weer terug aan het begin van dit verslag...

Ter afsluiting nog een antwoord op de vraag die mij de afgelopen dagen het meest gesteld is: "Hoe voelt het om weer terug te zijn?" Aan de ene kan voelt heel vreemd en onwerkelijk maar tegelijkertijd lijkt het alsof ik nooit weg ben geweest en is Kenia nu al heel ver weg. Verder is het hier koud, lang licht en ben ik met name blij iedereen weer te zien!

Bedankt voor het lezen en alle lieve, leuke en grappige berichtjes en tot een volgende reis!

Emiel

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl